Kindertijd

Papa en Mama

Ken je van die moeders die zichzelf Mama noemen.
Van die moeders die eigenlijk hun eigen identiteit wegcijferen voor hun kinderen.
Die geen naam meer hebben maar luisteren naar de naam; Mama.

Die moeders die zeggen;
Mama is moe
Mama gaat eten maken
Mama vind dat niet leuk
Mama is boos
Mama gaat papa even een kusje geven
Mama heeft lekker gekookt vanavond

Of nog erger vaders die hun vrouw ook mama noemen.
Zeg je eerst 20 jaar Ina en Bert tegen elkaar en vanaf de dag dat er kinderen zijn noem je elkaar 'Mama en Papa.' Het is een soort eeuwige rol die je speelt. Je blijft immers altijd moeder.
Maar vanaf wanneer mag je je ouders weer bij de naam noemen.
Het lijkt dan net alsof je afstand neemt, door ze opeens weer bij de naam te noemen.
Dan zijn ze opeens niet meer Mama en Papa maar Ina en Bert.
Maar ze waren al die jaren al Ina en Bert.
Wanneer mag je je ouders weer bij de naam noemen?
Eigenlijk zou je dat altijd moeten doen.
Het zijn namelijk gewoon mensen.
Gewoon Ina en Bert. Zo heten ze al jaren.
En niet Papa en Mama.
Ze noemen jou toch ook geen kind.
Dus jezelf Papa en Mama noemen is onzin.
Nee het is geen onzin, het is traditie.
Want ik vind het moeilijk om die traditie los te laten.
Ik zou mijn ouders graag bij de naam willen noemen, maar ik noem ze nog steeds; Pappie en Mammie.
En dat voor een twintig jaar oude volwassen man.

Ik irriteer me aan jou

Ik irriteer me aan jou
Dat klopt niet
Ik erger me aan jou
Ik vind jou irritant
Jouw gedrag irriteert mij
Ik voel me net een Paulien Cornelissen imitator zo
Dat is irritant
En daar zou jij aan kunnen ergeren

Opvoeding

Lussen?
Lussen hangen in de tram.

Je eet geen gebakje maar een taartje

Je gaat niet naar het toilet maar naar de wc

Je zet niet iets in de koelkast maar in de ijskast

Je zegt niet 'aangenaam'  maar 'prettig kennis te maken'

Netjes toch

Ik vind

Ik vind dit ik niet erg goed de Nederlandse spelling beheers
Ik vind dat ik dat zo af en toe moet checken
Ik vind google best een betrouwebare bron
Ik vind dat ik mijn twijfel; schrijf je ik vind nu met d of dt best via google kan opzoeken
Ik vind via google dan het volgende

Ik vind pijpen smerig

Als je pijpen niet prettig vindt, moet het niet doen. Als je weigert hem te pijpen, snapt hij heus wel dat je de waarheid spreekt. ...
www.sexwoordenboek.nl/pijpen_smerig.html - In cache - Vergelijkbaar

Ik vind het gek, dat ik door simpelweg 'ik vind' in te tikken op google dit vind.
Ik vind het stom dat dat letterlijk het eerste is wat ik tegenkom.

Dat vind ik, dat vond ik en dat heb ik ook altijd gevonden; via google.

Reclame bord

Ik vraag me de laatste tijd steeds vaker af, waar komen deze borden toch vandaan?

Wie heeft ze ontworpen?
En hoe lang typeren ze al wel niet het Nederlandse straatbeeld?

Eigenlijk vind ik ze heel erg vervelend. Een leuke prent, maar zo niet meer van deze tijd. Dat staat misschien wel voor het ambachtelijke van het beroep. Je ziet ze immers alleen maar bij de slager, de groenteboer en de bakker. Dus zo vervelend is het nou ook weer niet. Maar waarom is het geen vrouw die staat afgebeeld? En wanneer vernieuwen ze deze ambachtelijke reclameborden? Ze hebben immers de computer, de euro en de crisis allemaal overleeft. Wanneer zal dit reclamebord uit het straatbeeld verdwijnen?

Dit bord kost trouwens 339 euro.
Dat vind ik veel geld.

Groenteboer

Ja hoe begint zoiets. Heel onschuldig.
Je koopt eens een prei, of een wortel wist ik veel dat die man daar van die gekke gedachten bij had. Dat kan je toch ook niet ruiken.

Ik kwam er wat vaker, kocht wat groente en fruit en raakte zo wat aan de praat. Hij was heel vriendelijk.
En op een dag, tegen sluitingstijd pakte hij een wortel en duwde die zo mijn strot in. En hard duwen dan he. Eerst kon ik er de grap wel van inzien maar als hij dan echt door blijft duwen en je begint te kokhalzen denk je wel van tja, volgens mij is dit niet echt oke. Maarja ik denk ik laat die man maar even hij zal zijn dag wel niet hebben.
Toen ik dat ding eindelijk had uitgeproest betaalde ik en ging naar huis.

De week erop was ik er weer. Ik had een kilo aardappels nodig en geraspte worteltjes. Hij zei dat ik ze wel even achter mocht halen. Ik vond dat wel leuk een kijkje in de keuken. Maar toen pakte hij die rasp en begon zo over mijn handen en benen stukken vel af te raspen. Eerst denk je van dat kan geen kwaad maar als hij dan zo bij je pezen en botten komt is het toch niet echt fijn.

Tja enzo ging het maanden door. Hij propte kilos aardappels door mijn anus naar binnen duwde mijn hoofd tussen de schuifpui sloeg de kassa la op mijn hoofd kapot. Maarja wat doe je er tegen? Je moet toch gezond leven? Je kunt toch niet die bespoten zooi van de supermarkt eten? Wat ben je groenteboer?!